• 110 jaar OJC: de twee verenigingen

    13 nov 2020
  • In de vorige editie van onze historische terugblik werd ingegaan op de tien eerste jaren van v.v. OJC ROSMALEN. De vereniging bestaat in het bewogen 2020 namelijk 110 jaar en zet vanwege dit jubileum de geschiedenis weer eens op papier. Onderstaand wordt de periode waarin de originele clubs - O.D.I. en Juliana - ieder nog hun eigen weg bewandelden omschreven. Startend met O.D.I. en afsluitend met Juliana. 

    O.D.I. - Het eerste kampioenschap
    In 1921 slaagde O.D.I. erin om de allereerste titel in de wacht te slepen. Deze werd behaald in de tweede klasse na een goede reeks te hebben neergezet en met wat geluk aan de Rosmalense zijde. Omdat Geel Zwart de competitie niet afmaakte, kwam de geduchte tegenstander V.F.C. een punt te kort en ging het kampioenschap naar Rosmalen.

    Naast dit ‘mazzeltje’ werd O.D.I. de punten al eens eerder gegund door de ploeg van Jong Brabant uit Den Bosch. Na een wedstrijd tegen dit team diende de scheidsrechter namelijk een officiële klacht in. Deze werd beantwoord met een sanctie voor O.D.I., namelijk een penalty voor Jong Brabant. Acht dagen later moest deze genomen worden in het bijzijn van alle spelers van beide partijen. De penalty werd opzettelijk zo zacht genomen door Nico van Rooy dat de bal het doel niet eens haalde. O.D.I. bekroonde de sympathieke actie met een grandioos applaus en een aantal biertjes.

    Rosmalense spelers
    Ondanks de eerste successen was het in leven houden van O.D.I. niet altijd even gemakkelijk. Rosmalen werd andere verenigingen rijker en blessures bij het team zorgden voor een smet op seizoen 1922-1923. Ook werd het aantrekken van spelers van buitenaf niet door iedereen in dank afgenomen. Hieruit blijkt maar weer dat dat al een oud fenomeen is in de voetballerij. Het werd destijds zelfs zo rigoureus dat de Rosmalense spelers uiteindelijk besloten om te stoppen. Gelukkig werd in deze tijd Juliana als club sterker. Voetbal was daardoor dan ook niet weg uit Rosmalen.

    Maar een korte stilte
    Het duurde niet lang voordat ook bij O.D.I. de voetbalschoenen weer tevoorschijn kwamen. Jos Verstegen en Jan van der Plas besloten dat het weer tijd was voor leven in de brouwerij en andere enthousiastelingen stemden op 5 december 1927 in om een doorstart met O.D.I. te maken. Een wisselvallige comeback werd het wel. Na een zoektocht naar een geschikt terrein waarop gevoetbald kon worden en erachter gekomen te zijn dat alle attributen - de netten, doelpalen, vlaggen, enzovoorts - een andere bestemming hadden gekregen, was het ook qua voetbalresultaat behoorlijk onvoorspelbaar.

    Ondanks het kwakkelen in 1927 bleek dát de tijd te zijn dat de club zijn echte vaste wortels kreeg. Er zijn sindsdien onnoemelijk veel verhalen, waar de kampioenschappen de geschiedenis compleet maken. Zoals bijvoorbeeld in 1937 toen O.D.I. 2 de titel vierde.

    Juliana – Ruimte om te voetballen
    Voetbal was in Hintham al aanwezig sinds 1890, het jaar waarin de oudste Bossche voetbalclub werd opgericht. De voorloper van Wilhelmina, Victoria, voetbalde al in het gebied en het was logisch dat andere clubs uit de omgeving volgden. In Hintham was immers de ruimte om te kunnen voetballen een van de laatste zorgen. Veel jongens uit Den Bosch maakten voortdurend gretig gebruik van de open weilanden rondom het buurtschap tussen Den Bosch en Rosmalen. In 1918 werd er, na eerdere pogingen, eindelijk een bestendige club opgericht: Juliana. Dat was zoals eerder benoemd maar goed ook.

    Juliana was niet zomaar een naam. Het was destijds een trend om de namen van prinsessen of andere leden van het koningshuis aan te nemen. De clubkleuren - rood, wit en blauw - werden, mede door de vaderlandse associatie, ook al snel bepaald. De eerste bestuurders waren Leonard van Drunen en Martien van der Steen.

    Ondanks de ruimte in Hintham was een geschikt stukje grond vinden niet altijd even gemakkelijk. De club verplaatste de basis zo nu en dan. In samenwerking met de gemeente werd een veld aan de boterweg, tegenover de St. Annakerk beschikbaar gemaakt. Maar ‘beschikbaar gemaakt’ betekende in die tijd toch wel wat anders dan de faciliteiten die we tegenwoordig gewend zijn. Met een doel zonder net, een zanderig veld met amper lijnen en een veld vol vee als publiek werd er gewoon gespeeld.

    Twee elftallen en een jeugdteam
    Juliana bleek al snel een volledige club, in plaats van enkel een elftal. Al drie jaar na de oprichting was er een tweede elftal en een heus jeugdteam. Met het uitblijven van overwinningen zag seizoen 1921-1922 er in het begin niet rooskleurig uit, maar al snel werden de eerste punten bijgeschreven. De sleutelwedstrijd tegen O.V.V. (Orthen) werd verloren, maar na een slechte start eindigde het eerste team van Juliana op de derde plek. Juliana 2 eindigde als voorlaatste.

    Stabiliteit ontbrak
    De vereniging kwam door plaatselijke concurrentie van H.V.V., tevens een Hinthamse voetbalclub, onder druk te staan. Er was eind jaren 20, na een dip, nieuwe energie nodig en die kwam er. Marinus en Harry van Alebeek pakten, samen met o.a. Jan Boumans, Harrie, Piet en Jan van Stiphout, Piet Huijsmans, Jan en Toon Swanenberg en Thé van Gerven, het competitievoetbal weer op. Op de fiets werd afgereisd naar o.a. Schijndel, St. Oedenrode, St. Michielsgestel, Drunen, Uden en Haarsteeg. De wil om te voetballen zat er dus wel in.

    Voor de thuiswedstrijden maakte men inmiddels gebruik van het terrein achter de familie Trügg. De shirts werden zelf gewassen, de sokken werden gebreid en er werd gewonnen! Begin jaren dertig bleef Juliana maar presteren en het wist het zelfs te schoppen tot het kampioenschap van 1935-1936. Ondanks dat kwam er wederom een dip in voor de vereniging en werd er eventjes niet gevoetbald, totdat in 1938 het seniorenvoetbal weer op werd gepakt. Gelukkig maar, want 10 jaar later kwamen O.D.I. en Juliana bij elkaar om r.k.v.v. O.J.C. te vormen. Dit na de oorlogsjaren, waarin beide clubs ook het nodige meemaakten. Daarover in de volgende editie meer.